Hayatımın son 4 yılında yeni yıla çalışarak girmenin nefreti vardı hep; gece saat 00.00’da birbirine sarılan yarı sarhoş ve çok mutlu müşterilere bakıp, o an nerede olmak istediğimi düşünürdüm ve hiç aklıma birşey gelmezdi, zaten 5 saniye sonra mekandaki ilk çalışma arkadaşım beni gelip tebrik eder; hepimiz shotları diker, çalışmaya devam ederdik...
Dört yıl üzerine bu yıl çalışmayan biri olarak, bir sürü plan yaptık; orjinal planımızda ABD’de olmak vardı, olamadı, sonrasında da sürekli karar değiştirdik ve aslında ikimizin de ev insanı olduğumuzu anlamamız üzerine ev içi bir organizasyona gidileceğine karar verdik. Ancak ben 3-80 yattığım için gelelim, gidelim misafircilik oyunları da suya düştü ve bize acıyan annem çeşitçeşit yemek hazırladı, sonrada süslenip dışarıya gittiler. Beyimle ben üzerimizde pijamalar saat 20.00 cıvarı açlıktan tavuklara yumulduk ve 20.30’da ben yatağımda, elimde kumanda; bey koltukta, bir anda ışınlanıp, 80 yaşımıza gelmiştik...
Uzun süre televizyon seyretik ve ben tabi uyumamak için bayağı bir savaştım. Neyse ki saat 00.00’ı görebildim, ama uyusaymışım da farketmezmiş, bayağı donuk bir halde beyime “ aaa havai fişeklere bak” deyip, usulca sarıldım. Sonra yatağıma geri dönüp, 45 dakika sonra da uyudum.
Sokakları, coşmayı, alkolle eğlenmeyi sevmiyorum tamam ama bu da bayağı acımasızca ve saçmaydı. Bayağı eğlendiremeyen, düşünürken güldüremeyen bir karakter olduğumu bu sıralarda anladım ve açıkcası kendime çok bozuldum. Bazılarının ukala ve dengesiz karakterleri üzerine hep düşünüp, ne kadar yapay ve sıkıcı olduklarını bilirdim ama kendimin bu kadar vasat olduğunu bu yıl öğrendim. Bayağı pijamalı, uykucu, uyuz, domuz olma potansiyelimi atlamış, bunca yıl görememişim.
Ama inanmıyorum yeni yıla nasıl girersen, öyle gider hurafesine. Hem 2011 tek sayı; herşey muhteşem olacakmış; bey öyle dedi...
