Bugün gazetede bir tanıdığın yazısını okudum, Apaçiler üzerine yazmış; onları tarih ederken,
I phone’lu demiş; doğru demiş, ben bunu bir ileriye götürüyorum ve diyorum ki; ÇARŞI I PHONE’a karşı...
Geçen hafta Beşiktaş’a gittim, telefon paltomun cebindeydi ve bütün gün çalınır kaygısı ile hep elimle tuttum, sakladım, gizledim. Beşiktaş meydanında ablamı aramak üzere telefonu elime aldım, karşı taraf cevap vermeyince yine cebime koydum ve bu telefonumla son görüşmem imiş, haberim yokmuş; 5 dakika sonra elimi cebime attım ve telefon yoktu; sırtımdan inen soğuk teri hala hatırlıyorum...
Bunu farkettiğimde Koton mağazasındaydım, hemen görevlilere söyledim; bir elemanın telefonundan numarayı çevirdik ama iş işten geçmişti, “aradığınız numaraya şu an ulaşılamıyor, çünkü kendisi parçalara ayrılmış, apaçi müziği download ediyor” diyordu. Ben o hırsla esnafa, sağa sola saldırmaya başladım; sanırım en komiği bir telefoncuya girip, “biraz önce I phone telefonum çalındı, acaba size getirdiler mi, hani satmak için falan” dememdi. İçerideki 5 adet Apaçi saygıyla cevap verdi ama adamlara potansiyel suçlu muamelesi yapmıştım çoktan.
Apaçiler üzerine düşünürken çokca, bugün ki yazı güzel oldu; üstüne de I phone.u bu çizgifilm karakterlerine kaptırınca, anladım ki Çarşı’Lı Apaçiler I Phone’a karşı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder