Bağdat caddesindeki yangında 85 yaşında yaşlı bir amca ölmüştü 2 ay önce sanırım; niye öldüğü anlaşıldı; patlama sonrası yere düşmüş ve protez bacağı olduğu için kalkamamış ve ikinci patlamanın etkisiyle yanıp, kül olmuş...
Bu görüntüler –maalesef- hürriyet.com.tr adresinde var ve ben de ısrarla sonuna kadar seyretim; son dakika adama doğru koşan biri, ahh bir umut dedim –sonunu bile bile- ama o da çantasını almak için geri dönmüş... inanamadım; bu bir kahramanlık değil ki, ateş oralara kadar da gelmemiş, yaşlı amca ile aynı masadakiler de kaçmış, kimse arkasına bakmamış...
Dün sabah da Defne Joy Foster’ın ani ölümü çok üzdü, tanımadığım halde içim cız etti, diğer herkes gibi...ama eminim sokakta düşüp, komaya girseydi, hiçbirimiz yardım etmezdik; öldükten sonra da aynen böyle “ahh” lanırdık...
Dün gece eve gittim, annem çok kötü, ağladı ağlayacak, Defne Joy Foster’a çok üzülmüş, hiç tanımaz, bilmez. Sonra anladım 2 yaşındaki dünyalar güzeli oğluna acımış da, dayanamamış. Sonra baktım haberlere, daha cenazi çıkmadan namus bekçileri yola çıkmış; ahlaksız demişler, utanmaz demişler, tüü kaka anne demişler. Böyle zamanlarda hırslanıyorum ben; “sizin allahınız yok mu” diye bir isyan narası var ya; onu atmak istiyorum; ne çabuk “hayvanlaşabiliyorlar” onu görüyorum; belki o yangında yaşlı amcamı kafede bırakan ve sonradan çantasını almaya gelen şahsın, Defne Joy Foster için bu kaba, çirkin sözleri söylemiş olabileceğini varsayıyorum; ikisi de –varsa bir kitabınız, allahınız, tapınağınız- hiçbirine sığmıyordur çünkü eminim....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder